Suriwas 的个人资料กระบี่-ใจ照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
10月29日 สงสัย?......อีกแล้วสงสัย....ว่าเค้าจะรู้ไม้.....พอรู้แล้วจะเปนไง(ไม่ใช่คำถาม.........ไม่ต้องการคำตอบ) ความสุขความสุข....เกิดขึ้น
ความสุข........ตั้งอยู่
ความสุข...........สลายไป
ความสุข.......เกิดจากการสนองตัญหา(จิงๆนะเออ.....รึจะเถียง?).......เมื่อสนองแล้วก็เปนสุข
ตัญหา(อยาก)ไกล้ชิด.........ตัญหา(อยาก)ได้รับ..........ตัญหา(อยาก)หลีกหนี..............เมื่อไม่ได้รับสนอง........
ก็ทุกข์!!!
ทุกข์เพราะสูญเสีย............ทุกข์เพราะพลัดพราก..........ทุกข์เพราะไม่เปนตามหวัง
เพราะต้องการสุขจึงทุกข์?.........แล้วความสุขจะมีค่าอะไร?.......เพราะเมื่อสุข.....นั่นจึงทุกข์?
สุดท้ายไม่ทุกข์จึงสุข?..........เพื่อสุข.......จึงต้องไม่สุข...............
ตัดอยาก(ตัญหา)......ไม่ก่อมัน....อยากให้เกิดขึ้น......เมื่อรู้...ว่าจะเกิดขึ้นแล้ว.......ก็ระงับเสีย......
เหตุแห่งทุกข์.....คือ....ปลัดพราก....ก็ไม่เกืด.......
จึงเปนสุข......เพราะไม่มีทางทุกข์ได้?
ไยไร้สุขมิใช่ไร้ทุกข์?
ไร้ทุกข์มิใช่สุขหรอกหรือ?
เพ้อพอแล้ว.....
กลับมาสู่ความจริง
พรุ่งนี้เปิดเทอม....ไม่รู้ตารางเรียน?
วันนี้ได้ทำ"เป้าหมาย"ที่ต้องการทำ......คือไปงานคอส(สมใจ)......หนุกดีได้รูปสวยๆ(?)......มาพอสมควร.........
เสียตัง....เพราะอยากได้เข็มกลัดฮารุฮิ........เปลือง......แต่อยากได้อ่ะ!(มาแล้วเหตุแห่งทุกข์)......ไม่มีประโยชน์.....แต่ก็ซื้อมาแล้ว...
ช่างเห้อ........
จาอัพรูปไว้นะ......... 10月23日 สงสัย?ทำไมคนเราต้องตาย?........ เพราะความตายทำให้ชีวิตมีค่า..... หากชีวิตไร้จุดจบ......มันคงน่าเบื่อพิลึก.......ไม่มีอะไรกระตุ้นเพราะรอได้เสมอ........และมันคงเหมือนต้นไม้ตายซากไปวันๆ...... ความตายกำหนดค่าของชีวิต..... หากไม่มีความตายก็ไม่มีชีวิต....... ความตายพลักดันให้เราก้าวเดิน......หนีจากมัน....แม้จะไม้พ้นแต่การใช้ชีวิตก็คุ้มค่า....... คนที่ไม่ตาย....น่าสงสาร..... แต่คนที่ต้องตาย......กลับไม่น่ายินดี..... มนุษย์จริงๆแล้วโหยหาความตาย...........แต่ก็หวาดกลัวความตาย............. ทั้งความตายจากร่างนี้......และการตายจากโลก...คือตายจากกิเลส..... ทำให้มนุษย์หนีกิเลสไม่พ้น............วนเวีนไม่จบ? คนเรากลัวตาย....... แต่คนเราแสวงหาความตาย.......ตายจากความทุกข์........อันคือความเย็น...คือนิพพาน......... แต่เราก็กลััวการละ....การสูญเสีย........คือละโมบ...... ชีวิตทางกิเลส....ยอมไม่จบ...ดั่งเส้นทางไรจุดหมาย.........น่าเบื่อ......ทุกข์ทรมาน.........และไม่อาจตายได้.........(โดยง่าย) หากจะตายจากกิเลสต้องหลบออก......ออกจากทางนั้น.....ลงข้างทางแล้วตายไปจากกิเลสตลอดกาล............ อมตะภาพแห่งกิเลส......น่าเบื่อน่ารำคาญ อมตะภาพแห่งนิพพาน...........................................................(จากนี้ไม่เข้าใจ......ไม่รู้และไม่กล่าวถึง........ถ้าเข้าใจเมื่อไร...อาจจะมาบอกต่อ?) ความรัก....คือปรารถนาให้เข้ามา.....เข้าใกล้....อยู่เคียงข้าง......คือโลภะ..... รู้......แต่ไม่เข้าใจ......... จำได้......แต่ไม่อาจทำ..... เหมือนเห็นคมมีดแต่กลัววิ่งเข้าใส่....... บอกว่าเห็นกงจักรเป็นดอกบัวก็ได้มั้ง?............... วิ่งเข้าใส่.....สาวเข้าใกล้......ละไม่ได้......ไม่พ้น.................ไม่พ้น.........................ไม่พ้น.........................................................ไม่พ้น อยากบอกว่า "ชั้นรักแก.....เลิกกับเค้า.......แล้วมารักชั้นเหอะ"..................................(เห็นมะ?....หนีไม่พ้น) 10月18日 เกรดออกเพิ่งไปดูเกรดมา ฮิด-สะ-ตอ-รี่ ยังไม่ออก อินโททูลอ ก็ยังไม่ออก ที่เหลือเบ็ดเสร็จแล้วได้ 3.6 ก่าๆ.........เวง......ตกชั้นแหง.... ก็คงได้แต่หวังกะอีกสองตัวว่าจะเปนเท่าไร.....สาธุ...เอ....รัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ........ตัวละสามหน่วยแหน่ะ บทที่ ๑๒๔ คุณค่าของความรัก จะประจักษ์ยิ่งเมื่อยามจากพราก ยามเมื่ออยู่ใกล้เธอ ไม่เห็นอะไรนอกจากเธอ ยามเมื่ออยู่ไกลเธอ เห็นทุกอย่างเป็นเธอ 10月14日 โีรคแพ้ความไกล้ชิดศัพท์ทางการแพทย์เรียกโรคนี้ว่า "thinking more than....spectolocomotif" มีต้นกำเนิดจากประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ทั่วไปทั่วทุกภูมิภาคของโลก แต่ได้รับรายงานส่วนใหญ่ว่า โรคนี้จะเกิดกับคนที่อ่อนแอทางจิตใจขั้นรุนแรง อาการเบื้องต้นของโรคนี้เริ่มจากเชื้อพาหะจะเข้ามาใกล้ สร้างความสนิทสนมกันตามประสาคนรู้จัก แต่จะส่งผลถึงคลื่นไฟฟ้าในสมอง ซึ่งจะแปรเปลี่ยนคลื่นความถี่จากความรู้สึกธรรมดาฉันท์เพื่อน พี่ น้อง ให้เป็นตามที่ใจตนเองต้องการ ต่อจากนั้น เมื่อเชื้อโรคได้เข้าสู่ร่างกายแล้ว จะกระจายตัวอย่างรวดเร็วด้วยระยะเวลาอันสั้น ซึ่งจะแปรตามความสัมพันธ์ที่มีมากหรือน้อยระหว่างผู้รับเชื้อกั บผู้แพร่เชื้อ ยิ่งมีมาก เชื้อก็จะยิ่งแพร่กระจายได้ไกล โดยที่สภาพอากาศมีส่วนช่วยกระตุ้นให้เชื้อโรคแพร่กระจายได้ด้วย ฤดูฝน มีคนโทรมาห่วงว่ากลัวจะเป็นหวัด : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 30% ฤดูหนาว มีคนสัมผัสมือแก้หนาว : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 70% ฤดูร้อน มีคนชวนไปเที่ยวทะเล : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 25% อาการของโรคนี้ โดยมากแล้วจะเริ่มจากการคิดเข้าข้างตัวเอง จากนั้นก็จะเริ่มมีอาการอ่อนแอทางจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ จะส่งผลกระทบต่อไปถึงชีวิตประจำวัน เช่น ตื่นสายเพราะมัวคุย ทางองค์การอนามัยโลก จัดให้เป็นโรคที่อันตรายอีกโรคหนึ่ง เพราะได้มีผลกระทบต่อทั้งตัวผู้ติดเชื้อเอง ทั้งร่างกายและจิตใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผลการวิจัยของสถาบันการแพทย์ชั้นนำ ได้ข้อสรุปตรงกันว่า โรคแพ้ความใกล้ชิดนั้น อาการจะรุนแรงมากหรือน้อยต่างกันขึ้นอยู่กับตัวผู้รับเชื้อเอง หากเกิดอาการอ่อนแอทางจิตใจยิ่งมีมากเท่าไหร่ อาการของโรคนี้ก็จะน่ากลัวมากยิ่งขึ้น ผลกระทบจากโรคนี้คือ เมื่อเชื้อโรคได้แพร่เข้าสู่หัวใจโดยทางเส้นเลือดนั้น จะทำให้เกิดอาการท้อแท้ หมดหวัง สิ้นหวัง โทษตัวเอง น้อยใจชีวิต ปัจจุบันนี้ ทางการแพทย์ยังไม่สามารถที่จะหาวัคซีนป้องกันได้ เพราะเนื่องจากเชื้อนี้เป็นไวรัส ไม่สามารถฆ่าให้ตายได้ ทำให้โรคนี้เมื่อเกิดขึ้นแล้ว จะเป็นๆ หายๆ ไม่สามารถระบุได้ว่าจะเป็นอีกเมื่อไหร่ และจะหายเมื่อไหร่ ขึ้นอยู่กับผลกระทบที่เกิดขึ้นว่ารุนแรงมากน้อยเพียงใด แพทย์หลายท่านระบุว่า " เวลา" จะเป็นยารักษาโรคนี้ได้ดีที่สุด เครดิต http://www.santoninogame.com/yabb/index.php?topic=25369.0 ข้าน้อยติดโรคน และกำลังแสดงอาการระยะสุดท้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย |
|
|
